Sözcükler dilimde duruyor ancak sesli olarak söyleyemiyorum bilmiyorum ben aşık mı oldum? Ama aşık olmasam da bu duyguyu tam olarak bilmiyorum bilsem de kimseye anlatamıyorum.Acaba neden böyle oluyor?bunu tam olarak bilmesem de aşık olunca sol tarafımda yani kalbimin orda bir acı hissediyorum.Hep şunu merak ediyorum.İnsanlar acaba neden aşık olduğunu kendisi farkına varamaz?Bu sorunun cevabını bilmiyorum ancak tek bir şey biliyorum o da aşk aslında kocaman bir yalan!İnsanlar bu yalanın içinde kaybolup gidiyor.Aşkın en kötü yanı da insanların kalbini çok fena sarması değil mi zaten.Ben de aşık oldum ama gerçekten aşkın yalan olduğunu biliyor muyum?Sorular uzayıp gidiyor böyle.Ama önemli olan soruların böyle uzaması değil.Neyse bir de şu var insanlar(özellikle erkekler)aşık oluyor ancak aşık olduğu kişi onu sevmiyor.Aşkın en kötü yanı da bu.İşte ben bundan dolayı aşkı ve aşık olmayı sevmiyorum.Benim diğer insanlardan farkım da bu galiba.Aşk adamı kör ettiği gibi onu kendine adeta esir ediyor.Bizi bir köle gibi kullanıyor.Bu kadar zararlara karşı insanlar hala deli gibi aşık oluyor.Biliyorum benim gibi düşünmeyenlerde var dünyada.Belki de bu yazıyı okurken bana küfür edenler.Benim aşk hakkındaki düşüncelerim bunlar.Neyse artık uzun lafın kısası ben aşkı ve aşık olmayı sevmiyorum ve hiçbir zaman sevmeyeceğim